Wat minder perfectionisme is even goed

Wat minder perfectionisme is even goed

perfectionisme stress imperfectie

Je team wil wat doen, maar jullie willen het wel héél erg goed doen. Er zijn allerlei argumenten voor het perfectionisme: “Het moet toch mogelijk zijn?!”

of “Ja maar als we het héél goed doen, leveren we echt de best mogelijke kwaliteit!” of “Als we allemaal nét een extra tandje bij zetten, lukt het wel.”

De tijd vordert en de plannen ontwikkelen zich ook. Maar hoe verder de tijd vordert, hoe ambitieuzer het plan lijkt. Jullie liggen niet op schema. Maar jullie zijn nu al de perfectionistische weg ingeslagen, dus daar van afwijken is nog moeilijker. Iets loslaten waar je al veel tijd in hebt zitten… Dat is psychologisch bijna niet te doen.

Uiteindelijk blijkt het echt niet mogelijk en jullie zoeken naar een “oplossing”. Jullie verzetten de deadline, en verschuiven deze naar een nog onbekend moment in de toekomst. Of jullie besluiten dat het niet mogelijk is met de beschikbare middelen, dus dan maar níéts. Of jullie werken je een slag in de rondte van de stress en het lukt allemaal nét (niet).

En dat terwijl een project dat imperfect is, maar wel goed, alsnog erg waardevol kan zijn. En zo kost het veel minder tijd, middelen en stress.

Welk project waar jij nu mee bezig bent, zou waardevoller worden van wat minder perfectionisme?

Deel dit bericht

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *